Brabander of Hollander?

Voel jij je meer Brabander of meer Hollander, vroeg Hannie Visser (@hanviskie) me al eens. Ik had geen idee. En zoiets heb ik ook gezegd. Onlangs vroeg ze het opnieuw, nu vanwege het Erfgoeddebat op 11 september in Fort Altena. En of ik daarover iets wilde vertellen voor de camera. Dan wordt het wel heel serieus. Dus ging ik serieuzer over deze vraag nadenken.

Om meer body aan het antwoord te geven, keer ik terug naar mijn roots. Dat is voor mij de enige manier om meer feeling met de vraag te krijgen. Brabants zijn die roots bepaald niet. Opa Vreeken is geboren en getogen in de Haarlemmermeer. Oma Vreeken (Van den Hoek) kwam ook ter wereld in Noord-Holland (Anna Paulowna), maar dat was kort nadat haar ouders vanuit het Zeeuwse in die regio waren neergestreken. Opa en oma Wemmers (Vlot) kwamen beide uit de Alblasserwaard – dus uit Zuid-Holland. Kortom, op de één of andere manier kwamen Noord-Holland, Zeeland en Zuid-Holland in Brabant terecht.

Ik kom overigens nooit in Noord-Holland. Althans, niet om familieredenen. En dat was vroeger al niet anders. Of het moest het jaarlijkse bezoek aan Schiphol zijn, waarbij we altijd even door Hoofddorp reden, langs het huis waar mijn grootouders tot de jaren ’80 woonden. Dat huis bestaat inmiddels niet meer en de tijd is voorbij dat vliegtuigen spotten nog een leuk uitje was. In de Alblasserwaard kom ik nog wel geregeld, omdat mijn familie van moeders zijde daar bleef hangen en omdat het een stukje dichterbij is.

Met zulke roots ben je misschien een Hollander van oorsprong en een Brabander van geboorte, maar hoe voelt dat dan eigenlijk? Elk antwoord lijkt op een cliché. Waarschijnlijk voel ik me nog het meest Werkendammer. Omdat het dorp aan de Merwede tot nu toe mijn enige woonplaats is geweest. De eerste stapjes buiten de deur zette ik hier. De eerste vriendjes en vriendinnetjes maakte ik daar. Het is de enige plek waar ik alle straten weet. Dat allemaal moest wel onuitwisbare herinneringen nalaten. En díe herinneringen maken me tot wat ik het meest voel: inwoner van Werkendam. En dat heeft weinig met chauvinisme of kleinburgerlijkheid te maken, maar alles met psychologie.

Maar Werkendam is niet echt Brabant. Hoe je het ook wendt of keert op de kaart. Dus toen ik voor de camera stond, wist ik het ineens. Hoe boeiend de Brabantse geschiedenis ook is, ik voel me geen Brabander. Daar ben ik te weinig Brabants voor.

Ik heb maar één Brabants tikje meegekregen. Ik zeg: houdoe.

 

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>