Stelligheid

Sommige mensen kunnen zo uitermate stellig zijn. Over de politiek, over de kerk, over het geloof, over de ander. Ik kan dat niet. Nou ja, ik kan het best, maar dan hooguit op Twitter. Om zoiets als sociale media nog een beetje spannend en sprankelend te houden.

Maar in het echte leven kan ik het niet. Niet meer, beter gezegd. Ik vraag me regelmatig af of het ooit anders was. Volgens mij was dat zo. Ik had over veel zaken een stellige mening. Nu, achteraf, vraag ik me af of daar ook een even stellige overtuiging aan ten grondslag lag. Waarschijnlijk niet.

Stellige meningen zijn meestal een gevolg van onzekerheid. Omdat je niet helemaal zeker bent van je gelijk en de consequenties van een eventueel ongelijk nog niet te overzien zijn. Dat gevoel van onzekerheid kan overstemd worden door een stellige mening.

Stelligheid is op zichzelf niet zo’n probleem. Het geeft het debat een beetje sjeu en scherpt de ander in z’n overtuiging. Maar zodra stelligheid bedoeld is om te overrulen, vormt het wel een probleem. In de politiek, in de maatschappij, in de kerk en in de persoonlijke levenssfeer.

Stelligheid in het geloof is misschien nog wel het gevaarlijkst. Het is het minst te onderbouwen en daarom het meest te herleiden tot onzekerheid. Hele denominaties ontstonden omdat stellige uitspraken werden gedaan over wat nauwelijks onder woorden te brengen is. Hoe hier en nu verbonden zijn met daar en ginder, aan gene zijde.

Als stellige meningen verdwijnen, kunnen overtuigingen wel eens aan diepgang winnen.

 

4 thoughts on “Stelligheid

  1. Vind stelligheid niet zo problematisch. Kan soms erg helder zijn. Maar als het bedoelt is om te overrulen, dan is het vaak een tactiek van iemand die het seq op inhoud niet kan winnen. Overigens zijn stelligheid ten behoeve van het debat en mogelijkheid tot nuance achteraf twee naast elkaar bestaande waarheden. Deze zal je echter eerder in de politiek tegenkomen dan in de kerk. In die laatste kan stelligheid dodelijk zijn.

  2. Een zekere stelligheid in het geloof is zeker niet verkeerd. Te denken valt aan een bijbeltekst als “dingen die onder ons volkomen zekerheid hebben”, ofwel HC zondag 7 waarin over een stellige kennis en een vast vertrouwen wordt gesproken.

    Daar wil ik niets aan afdoen en het is deze stelligheid dan wel zekerheid die de Reformatie haar aantrekkingskracht heeft gegeven en wij ‘armetierige nazaadjes’ hoeven het niet met minder te doen.

    En het is gewoon heerlijk mensen tegen te komen die ongecomliceerd dingen kunnen beweren, zonder zich ook maar een moment te bekommeren over de mogeijkheid van een nuancerend inzicht.

  3. De reden waarom je stelligheid gebruikt bij onzekerheid is helder. Dat is een keurige logische gevolgtrekking. Ik vraag me alleen af waar je het gegeven vandaan haalt dat het meestal zo is. Als je in je leven veel onzekere mensen tegen komt dan kan het als gevolg hebben dat je ook veel stelligheid op basis van onzekerheid tegen komt. Er zijn genoeg mensen met een diepe overtuiging die een stellige mening hebben die op die overtuiging is gebaseerd. Persoonlijk heb ik ook weinig tegen stellige meningen. Het kan ook kaders en structuren bieden die mensen soms hard nodig hebben.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>