Afwijzen Jan Siebelink levert niemand iets op

Share this:

Ik kan me de verbazing van Jan Siebelink voorstellen. Je zou maar uitgenodigd worden om in een lokale bibliotheek iets te vertellen over een boek – een boek waarin je veel van jezelf hebt gelegd – en vervolgens moeten horen van de wethouder ter plaatse (!) dat je eigenlijk niet welkom bent. In Urk kan dat blijkbaar. Wethouder Post (SGP) vraagt zich af of “het wel verstandig zou zijn om te komen”. Hij heeft namelijk veel mensen horen vertellen over het boek en een aantal recensies gelezen, zo vertelde hij in de  uitzending van UitgesprokenEO van dinsdag 8 maart.

In de uitzending van UitgesprokenEO spreekt Siebelink zijn verbazing uit over deze Urker afwijzing. “Ik ben jaren aan een stuk door het land gereisd. Ik heb in vele bibliotheken en kerkzalen geweest; ook in bijvoorbeeld de Alblasserwaard en Hoekschewaard, waar ook heel strenge gemeentes zijn. Daar ben ik welkom geweest en wel zeer welkom.” In reformatorische kring heeft men hem niet geschuwd. Hij sprak bijvoorbeeld op een Kom Ook-avond en werd uitgenodigd in een 6VWO-klas op het Calvijn College te Goes.

Kortom, Jan Siebelink wordt naar mijn beleving met welwillendheid tegemoet getreden in de gereformeerde gezindte. Natuurlijk discussiëren we over de vraag of de weergave van het geloof van Siebelink’s vader recht doet aan de geloofsbeleving van de Pauweanen – terecht overigens. Vanzelfsprekend roepen we op om het boek kritisch te lezen – wie heeft daar nou moeite mee. Maar grosso modo kan Siebelink een potje breken. En dat is niet verwonderlijk. Siebelink schrijft met grote gevoeligheid en als het ware met ingehouden adem over het geloof van zijn vader. Een geloof waar hij diep in zijn hart jaloers op is. Nog steeds. Op de avond van de ‘Kom Ook-groep’ zei hij enkele jaren terug: “Ik heb geprobeerd in zijn hoofd te kruipen om te weten wat zijn bekering inhield. Ik was er ook wel een beetje jaloers op. Omdat hij Gods stem heeft gehoord, en ik niet, of nog niet. […] Ik hoop nog steeds iets van de extase van mijn vader mee te maken. Dat is een diep verlangen in mij.” Bepaald geen uitlatingen die horen bij het type ‘gefrustreerde ex-gereformeerden’.

Soms lijkt het alsof Siebelink meer begrepen heeft van de kern van het geloof dan veel belijdende gelovigen. Siebelink is teleurgesteld in traditionele kerken, heeft afscheid genomen van het geloof van zijn vader en bidt niet meer voor zijn eten. Maar Siebelink is nog steeds op zoek naar God en schaamt zich daar niet voor. “Ik ben iemand die, ondanks alle twijfel, wil aannemen dat er op Golgotha iets wezenlijks voor de mensheid is gebeurd.”

Het fenomeen ‘Jan Siebelink’ toont aan dat Paulus gelijk heeft: God is niet ver van een ieder van ons. “Op mijn graf zou ik wel graag willen zetten: Dit weet ik. God is bij mij”, aldus Siebelink in de glossy Antoine. Adembenemend en verbijsterend. Siebelink roept hiermee veel vragen op. Maar een botte afwijzing is wel de minst goede manier om antwoord op deze vragen te krijgen. En het biedt de zoekende Siebelink ook weinig antwoorden op zíjn vragen.

Other Posts

Leave a Reply

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *