Een gelukkig Nieuwjaar voor de PvdA?

Share this:

Niemand hoeft momenteel jaloers te zijn op de PvdA. Na een slechte campagne en geklungel tijdens de formatie, slaagt de partij er nog steeds niet in om de publieke opinie in haar voordeel te beïnvloeden. Waar zijn de communicatiestrategen bij de sociaal-democraten?! Iedereen die de campagne op de voet volgde, zal het zich nog herinneren. Job Cohen, welwillend kritisch ondervraagd door Twan Huys van het tv-programma Nova. Hoe hij daar zat: stram en stijf, hakkelend en stotterend, een beetje gelaten zelfs. Eenvoudige vragen naar simpele feitjes wist hij niet eens te beantwoorden. Niet dat deze feiten – hoe groot de staatsschuld is bijvoorbeeld – tot iemands basiskennis moeten behoren, maar in een verkiezingscampagne waar de staatsfinanciën ongeveer het belangrijkste thema vormen, zou je verwachten dat het campagne- en communicatieteam haar grote man grondig had voorbereid. Echter, niets van dat alles. Maar dat was nog maar de eerste blunder. Daarna volgde geen enkel debat waarin Job Cohen schitterde. Ja hooguit door afwezigheid. Het zat er simpelweg niet in en dat kun je de communicatiestrategen natuurlijk niet verwijten. Daarom mocht het een wonder heten dat, ondanks de beroerde peilingen, de PvdA nog zo goed scoorde bij de verkiezingen. Slechts ternauwernood wist Mark Rutte zijn rode rivaal te verslaan. Toen volgde de formatie. Op een cruciaal moment, toen eigenlijk al twee van de drie meest serieuze opties afgeschoten waren (namelijk ‘paars’ en ‘rechts’), blokkeerde Job Cohen de middencoalitie. Naar zijn zeggen – achteraf – omdat de optie ‘over rechts’ nog steeds boven de markt zweefde. Strikt genomen was dit juist, maar vanuit strategisch oogpunt dom en zeer ontactisch. In de beeldvorming was Cohen de man geworden die een ‘fatsoenlijke’ coalitie blokkeerde en Mark Rutte aan het werk zette om een ‘knetterrechts’ kabinet te vormen. Een goede communicatiestrateeg achter Job Cohen had deze misser kunnen voorkomen. Dan zou de kans inderdaad groot geweest zijn dat de onderhandelingen over een middencoalitie ook zouden stranden vanwege de onwil van Rutte en Verhagen. Maar Cohen was dan gevrijwaard gebleven van het beeld dat hij een rechts kabinet met de PVV mogelijk heeft gemaakt. Maar niets van dat alles. Vervolgens is het kabinet geïnstalleerd en heeft de oppositie haar eerste krachtmeting met de coalitie gehad. De strijd om het leiderschap van de oppositie is in volle gang. Job Cohen, als leider van de grootste fractie, zou daarvoor het meest geschikt zijn. Maar wat gebeurt er? Het blijft oorverdovend stil. De SP organiseert in Den Bosch een manifestatie rond het thema ‘Armoede werkt niet’. Heel concreet, helder en duidelijk. Weliswaar is Cohen aanwezig, maar helaas voor Job steelt Emile de kroon. Korte tijd later roept Femke Halsema – nee weer niet Job Cohen – op tot een progressieve samenwerking tussen haar partij en PvdA en D66, waarbij ze en passant de PvdA kapittelt omdat de partij geen keuze maakt tussen conservatief en progressief socialisme. Half december komt Job Cohen dan eindelijk weer in beeld. Eerst scoort hij nog even punten (maar niet heus) omdat hij een vergelijking trekt tussen het lot van moslims anno 2010 en dat van joden in de jaren dertig. Een uitspraak waar niet alleen rechts, maar ook minder rechts over valt en haar ergernis over uitspreekt. Maar het zij hem vergeven, want hij organiseert ook een manifestatie. ‘Een nieuw jaar, een ander Nederland’. Je zou dan een thema verwachten dat klinkt als een klok en waar iedereen zijn hart bij warmt. Maar nee, Cohen wil samen de schouders zetten onder ‘een ander Nederland dan waar we nu op af stevenen’. Om de blamage nog groter te maken, koos het campagneteam van de PvdA voor locatie ‘De Brakke Grond’ in Amsterdam. Ziet u ook de krantenkoppen al, daags na de manifestatie? ‘Zieltogende manifestatie op Brakke Grond’. Of zoiets. Om nog eens een dikke streep te zetten onder zijn non-behendigheid, deelt Job Cohen op de op één na laatste dag van het jaar desgevraagd mee dat hij écht niet van plan is op te stappen, ook niet als zijn partij verliest bij de Provinciale Statenverkiezingen. En die kans is groot, want de PvdA heeft momenteel geen aantrekkelijk en sprankelend verhaal. Omdat Cohen nooit verder komt dan ‘het gaat niet goed met Nederland’, ‘dit is niet het Nederland dat ik voor ogen heb’ en ‘ik wil streven naar een eerlijke en fatsoenlijke samenleving’, is het enige nieuwswaardige uit een interview – bijvoorbeeld – dat Job Cohen aanblijft als partijleider. Ik kan me voorstellen dat de PvdA ook aan goede voornemens doet. Misschien zou één van de goede voornemens kunnen zijn om een communicatiestrateeg aan het werk te zetten die ervoor zorgt dat de publieke opinie weer bespeeld wordt. Zoals de SP dat wel voor elkaar weet te krijgen. Kortom, zorg eens voor een andere toekomst dan waar de partij nu op afstevent. Dan wordt het misschien weer een gelukkig Nieuwjaar voor de PvdA en haar geplaagde leider.

Other Posts

Leave a Reply

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *